دسته‌بندی نشده

گرمایش گلخانه (بخاری،گرمایش از کف)

گرمایش در گلخانه

گرمایش گلخانه، پس از هزینه نیروی کار، معمولا بیشترین هزینه جاری را به گلخانه تحمیل می­نماید. برای تخمین و محاسبه انرژی گرمایی مورد نیاز برای تنظیم دمای گلخانه، باید عواملی چون مساحت سطح پوشش گلخانه، سطح زیر کشت گلخانه، ضریب گذردهی حرارتی پوشش گلخانه، دمای مطلوب گلخانه و سردترین دمای خارج از گلخانه در طول سال، در نظر گرفته شوند. بر مبنای محاسبه میزان انرژی گرمایی مورد نیاز، هزینه و در دسترس بودن سیستم­ های گرمایشی مختلف و مزایا و معایب هر کدام از روش­ ها، یکی از روش­ های موجود برای گرمایش گلخانه انتخاب و در گلخانه مورد استفاده قرار می­گیرد. تجهیزات گرمایشی گلخانه عمدتا به دو دسته تجهیزات گرمایش مرکزی و تجهیزات گرمایش موضعی تقسیم می­شوند.

 

تجهیزات گرمایشی مرکزی

تجهیزات گرمایشی مرکزی از نوع آب گرم یا بخار گرم هستند. در این تجهیزات، یک یا چند دیگ آب گرم یا بخار مرکزی وجود دارد و آب یا بخار گرم از طریق لوله­ هایی که در کف گلخانه و میان ردیف­ های گیا هان کشیده شده است، در محیط گلخانه توزیع می­شود. در برخی از تجهیزات گرمایش مرکزی نیز از سیستم­ هایی مشابه پکیج استفاده می­شود و به جای تجمع آب در دیگ، آب در مسیر عبور خود در لوله­ ها گرم می­شود. در تجهیزات گرمایش مرکزی، وسایلی که عملیات احتراق و گرمادهی را انجام می­دهند، عمدتا در خارج از محیط کشت گلخانه نصب می­شوند. شکل ‏3‑11، تصویری از لوله­کشی لوله­ های آب گرم یک سیستم گرمایش از کف در گلخانه را نمایش می­دهد.

شکل ‏3‑12 لوله­ های آب گرم یک سیستم گرمایش از کف در گلخانه

 

از جمله محاسن استفاده از تجهیزات گرمایش مرکزی، موارد زیر را می­توان برشمرد:

الف – آلایندگی­ های ناشی از سوختن سوخت­ های فسیلی (نظیر گاز CO) در محیط گلخانه منتشر نمی­شود.

ب- گاز اکسیژن درون گلخانه به دلیل سوختن در تجهیزات حرارتی، از دست نخواهد رفت و نیاز گلخانه به هوادهی کاهش می­یابد.

پ – توزیع گرما در این گلخانه، به صورت یکنواخت انجام خواهد شد.

ت – هوای گرم به دلیل چگالی کمتر، در فضای بالای گلخانه تجمع می­کند و در صورت عدم برقراری جریان هوای مناسب، محیط اطراف بوته­ ها به اندازه کافی گرم نخواهد شد. در روش گرمایش مرکزی، گرما از کف گلخانه در آن تزریق می­شود، به همین علت فضای اطراف گیا هان همواره از گرمای مطلوب بهره­مند خواهد بود.

پ – بازده انرژی در این روش بیشتر از روش گرمایش موضعی است.

هزینه بالای تجهیزات گرمایش مرکزی و نصب آن­ ها، از جمله معایب این روش است. این روش برای استفاده در بستر های کشت غیرخاکی (نظیر هیدروپونیک) مناسب­تر است.

 

تجهیزات گرمایش موضعی

تجهیزات گرمایش موضعی، عمدتا بر پایه سوزاندن سخت­ های فسیلی (نظیر گاز شهری یا گازوئیل) کار می­کنند. هوای گرم ناشی از عمل احتراق، کوره این تجهیزات را گرم کرده و گرمای کوره یا توسط فن به محیط گلخانه پرتاب می­شود یا به صورت تابشی فضای گلخانه را گرم می­کند. شناخته­ شده­ ترین تجهیز گرمایش مرکزی، بخاری است. هزینه بخاری، به مراتب کمتر از تجهیزات گرمایش مرکزی است و برای کشت­ های خاکی، رایج­تر است.

تجمع هوای گرم در فضای بالای گلخانه، مصرف اکسیژن داخل گلخانه و ایجاد نیاز به هوادهی در طول شب، عدم توزیع یکنواخت گرما در گلخانه و ایجاد شیب حرارتی و تولید گاز های آلاینده در فضای گلخانه، از جمله معایب بخاری­ ها است. در برخی از گلخانه­ ها، برای توزیع گرما از قسمت­ های پایینی گیاه، هوای گرم خروجی بخاری­ ها را توسط کانال­ های سوراخ­دار نایلونی یا برزنتی در کف گلخانه توزیع می­کنند. شکل ‏3‑12، تصویری از بخاری­ یک گلخانه را نمایش می­دهد.

شکل ‏3‑13 بخاری یک گلخانه